یاد سهراب بخیر ... چه زیبا گفت ...



نه تو می مانی و نه اندوه

و نه هیچ یک از مردم این آبادی

به حباب نگران لب یک رود قسم،

و به کوتاهی آن لحظه شادی که گذشت

غصه هم می گذرد...

آنچنانی که فقط خاطره ای خواهد ماند...

لحظه ها عریانند !


به تن لحظه خود، جامه اندوه مپوشان هرگز.


شادي روح بابام و مامانم و داداش علي اصغرم صلوات

َاللّهُمَّ صَلِّ عَلي مُحَمَّد وَ آلِ مُحَمَّد